یک دوست لطف دارند و ما را از نظرات خود به طور خصوصی و عمومی مطلع می کنند. و این هم نظرشان

یه متن قشنگی خوندم دلم می خواد براتون بنویسم

افتادن برگ از درخت انتهای زوال است     و

        افتادن میوه از درخت ابتدای کمال.

ببینید چگونه می افتید:

 چون برگی زرد یا چون سیبی سرخ

ایام به کام

 مربي مدرسه استثنايي به پدر علي گفت؛ «فرزند شما آموزش پذير نيست. از دست ما کاري برنمي آيد.» پدر علي پرسيد؛ «من چه بکنم؟» مربي گفت؛ «علي را به يک آسايشگاه معلولان ذهني بسپاريد.» اما پدر علي نااميد نشد...

علي صادقي جواني 20 ساله است در رده کودکان استثنايي با محدوديت ذهني يا توانخواه ذهني که از سن 12 سالگي توسط پدرش داريوش صادقي و با مساعدت و ياري يکي از مربيان دلسوز مرکز توانبخشي تهران تحت آموزش قرار گرفت. پدر علي توانست با استفاده از تخصص خود در رشته گرافيک و با استفاده از طراحي روش هاي جديد، يادگيري را براي وي سهل تر و سريع تر کند. خواندن و نوشتن زبان فارسي و انگليسي، رياضي، علوم، کامپيوتر و اطلاعات عمومي مهارت هايي هستند که علي طي 4 سال کسب کرده و هم اکنون در مقطع پنجم ابتدايي مدرسه استثنايي تحصيل مي کند.

دو هفته پیش در روزنامه شرق این مطالب را خواندم . شما نیز از لینک زیر این مطلب را کامل بخوانید.

توضیح هم لازم ندارد.

http://www.sharghnewspaper.ir/Released/86-05-07/259.htm

سلاخی

           می گریست

                به قناری کوچکی

                         دل باخته بود.

          <احمد شاملو>

امروز نتایج جشنواره الگوهای برتر تدریس (استانی) اعلام شد. ضمن تبریک به سرکار خانم خوشبخت(ازنهبندان) و سرکار خانم  معتمد(ازسرایان)  امیدوارم که همیشه سلامت باشند و در کارشان موفق.

انشاالله که همه بتوانند از این تجربه ها استفاده کنند و در کلاسهای واقعی نیز به کار ببرند چون یکی از ایرادات این جشنواره ها غیر عملی بودن بعضی کارها می باشد که نشان از فیلم بازی کردن و جلوی داوران و دوربین کارهایی را انجام دادن است که در کلاس واقعی کسی این کارها را انجام نمی دهد.

مثل طرح درس و اسلاید و وسایل کمک آموزشی و تشویق و محبت ها وتوجه های کلیشه ای و کار گروهی و .....

در آموزش ریاضی مهمتر از همه چیز درگیر تفکر شدن دانش آموز و همیاری خودشان در یادگیری است که امیدواریم در داوری ها ملاک قرار گیرد.