کربلا

ما مصادف با نیمه شعبان و جشن های آن در کربلا بودیم.به قول روحانی کاروان،ثواب زیارت امام حسین(ع) در این ایام خیلی زیاد هست ولی آن قدر جمعیت زیاد بود که اصلا نمی شد به حرم نزدیک شد چه برسد به داخل شدن.

طبق گفته عراقی ها 10 میلیون نفر که اغراق بود ولی بنا به اخباررسمی، بیش از دو میلیون نفر عراقی برای اعیاد شعبانیه به کربلا آمده بودند که جدیت و مدیریت نسبتا خوب عراقی ها چشمگیر بود .باید در نظر داشت که امکانات این شهر از همه لحاظ بسیار پایین هست.

برایم پرچم سرخ حرم امام حسین(ع) یادآور اولین کتاب های دکتر شریعتی بود که چه زیبا معنای آن را شرح داده بود: السلام علیک یا ثارالله وابن ثاره

عوام و خواص در سال 61 هجری به نحوی باعث به وجود آمدن این حادثه تارخی شده اند و اکنون هم در گم شدن هدف و پیام آن، مقصرند. مردم عادی و بزرگان و رهبرانشان.

 بقیه عکسها و مطالب رو در ادامه ببینید

عراق و صدام

پس از قیام سال 1991 میلادی رژیم صدام دست به جنایت وحشتناکی برعلیه مردم زد که شنیده بودم. عکسی از یک خاندان (بحرالعلوم) در گوشه ای از حرم امام علی وجود داشت که اعدام شده بودند.شامل سه آیت الله ،هفت حجه الاسلام، دو مهندس و چهار جوان کم سن وسال. در گوشه ای دیگر عکسی از آل خوئی شامل سه نفر ،آل خلخالی 5 نفرو ...

خود می توانید قضاوت کنید که این ها خانواده های سرشناس بوده اند پس چه بر سر مردم عادی آمده است.

عراق و امروز

امسال برای اولین بار امنیت داخلی بر عهده نیروهای عراقی بود و تلاش زیادی می شد که به بهترین نحو کار خود را انجام دهند. مخصوصا شهر کربلا که مصادف با نیمه شعبان ،شیعیان عراق با پای پیاده و سواره به آنجا می آمدند(حدود 2 میلیون نفر) و انصافا با تمام کمبودها،مدیریت قابل قبولی داشتند.

به قول یکی از عراقی ها،شیعیان در طول تاریخ خود در عراق ، صاحب حکومت تا قبل از این نبوده اند، ولی من به او گفتم که در حکومت دیکتاتوری هیچ کس صاحب قدرت نیست. اما اکنون هرگروه به نسبت جمعیت خود بخشی از قدرت را دارا هست.(شیعه ی عرب، سنی عرب، کرد سنی و ...)

در هر صورت در عراق پس از یک دیکتاتوری طولانی دارند تمرین دمکراسی می کنند.

کاظمین و سامرا

پس از 3 شب اقامت در نجف، با اتوبوس عازم کاظمین شدیم.مدفن دو امام شیعه. امام موسی کاظم (ع) و امام جواد(ع)  نوه امام کاظم (ع).

امامان شهید شده در این دو شهر در اوج قدرت عباسیان می زیسته اند. اما حکومت با علم به رسوایی ابدی ، باز هم دست به تبعید و زندانی و کشتن مشهورترین و خوش نام ترین افراد جامعه خود زده هست.

سامرا مدفن دو امام  دیگرهست، امام علی النقی(ع) و امام حسن عسگری(ع) که در تبعید در یک پادگان نظامی شهید شده اند.

تا همیشه تاریخ می توان افتخار کرد  پیرو افرادی هستیم که با قدرت< کلمه> طوری بزرگترین قدرت های زمان خود را به وحشت می انداختند که مجبور می شدند دست به هر جنایتی بزنند.

مسجد کوفه

مسجدی که خودش یک تاریخ پر عبرت دارد از افرادی که برای مدت کوتاهی در آن خطبه خوانده اند و بلافاصله جای خود به دیگری داده اند.

حدود 5 سال دوره خلافت علی (ع) که این مسجد مرکز ارشاد و قضاوت و عبادت آن حضرت بوده و یک شب هم مسلم در آن بی کسی و تنهایی را تجربه کرده و چه دردناک.

یک بعد از ظهر را ما در این مسجد گذراندیم. مقام های مختلف و برای هر کدام نمازهایی مستحب که جمعا 70 رکعتی می شد!

یک عده ای از اعراب هم از فرصت استفاده کرده بودند و پول می گرفتند و به نیابت اعمال مسجد کوفه را برای غایبین انجام می دادند! که روحانی کاروان تذکر دادند.

از مساجد مهم دیگر کوفه مسجد سهله و مسجد کمیل ابن زیاد هست.

قبرستان وادی السلام

به روایتی بزرگترین قبرستان جهان هست. قبردو پیامبر(هود وصالح) نیز در آن قرار دارد.طول آن حدود 12 کیلومتر می شود. می گویند روح افراد صالح پس از شب اول قبر، به اینجا منتقل می شود و افراد ناصالح به صحرای برهوت.

خانه حضرت علی (ع)

در کنار مسجد کوفه قرار دارد و دیدن آن یاد آور تاریخی غرور انگیز و از طرفی دردناک هست که در کتب تاریخ خوانده ایم و اینجا می توان آن ایام را مجسم کرد.

فروشندگان دوره گرد

باید مواظب بود که اگر حتی نگاهشان هم کنید باید یک چیزی ازشان بخرید!