نماز شام غریبان چو گریه آغازم         به مویه های غریبانه قصه پردازم

به یاد یار و دیار آن چنان بگریم زار    که از جهان ره و رسم سفر براندازم

من از دیار حبیبم نه از بلاد غریب      مهیمنا به رفیقان خود رسان بازم

خدای را مددی ای رفیق ره تا من        به کوی میکده دیگر علم اندازم