سیستم آموزشی کوبا مثل نظام قدیم قدیم ایران است. ابتدایی 6 سال ، سیکل اول یا مرحله دوم عمومی سه سال و سه سال هم سیکل دوم که شامل رشته های ریاضی و طبیعی و انسانی و هنرستان ها می شود. رنگ لباس همه مشخص هست : دبستان قرمز، سیکل اول زرد خاکی ، هنرستان شکلاتی و حتی دانشسرای مقدماتی شلوار و دامن آبی با بلوز سفید.

یک روز جمعه با عبدالولی به (مجتمع مدارس آزادی) رفتیم. این ترجمه من از

 CIUDAD ESCOLAR LIBERTAD)   )  هست. از پیش دبستانی تا دانشسرای مقدماتی و عالی را در خود داشت.  

روبروی میدان OBELISCO قرار داشت.  کلمه ابلیسک : به ستون هرمی شکل و سنگی  که در ابتدا در ورودی مقابر مصر باستان برپا می کرده اند می گفته اند . الان در اکثر شهرها ی جهان وجود دارد.( به نقل از کتاب راز داوینچی)

     در زمان باتیستا مرکز آموزش نظامی بوده از همه رسته ها و نیروها. خیلی بزرگ بود. در دانشسرای عالی یکی از دانشجویان دکترا می خواست در مورد تزش حرف بزند که نحوه آموزش زبان اسپانیایی برای پایه چهارم بود. بیشتر استادان زن بودند و عبدالولی هم برای تز خود با بعضی شان درس داشت.

در راهرو تابلوی زیر نصب بود: یادبود خانم ماتا مارتینز : بنیانگذار دانش سرای عالی< انریکه خوزه وارونا>

 استادتمام ، دکترای فلسفه علم،...و در آخر ( وقف کرد زندگی اش را برای انقلاب ، خانواده و شاگردانش)

بعضی ها حتی سه دکترا داشتند و انصافا اگر بیرون از این محیط بود نمی شد تشخیص داد که آیا می توانند اسم خود را بنویسند؟

وقتی از رئیس شان پرسیدم که چه چیز باعث این همه پیشرفت زنان کوبا شده بیدرنگ گفت بعد از انقلاب زنان کوبا فرصت کرده اند که توانایی هاشان را بروز دهند. البته عبدالولی گفت که نماینده پارلمان خلق هم هست و خیلی طرفدار فیدل! و معلوم بود.

حقوق معلمین آن قدر در کوبا پایین هست که افراد اصلا تمایلی به معلمی ندارند و دولت با بحران روبروست.

برای نمونه خانمی با 23 سال سابقه، وقتی کمتر از 20 دلار حقوق می گیرد حاضر است با 100 دلار در ماه نظافتچی سفارت شود!!

 به همین دلیل دولت تعداد زیادی را از کلاس نهم به دانشسرای مقدماتی می آورد و بعد از دو سال به مدارس میروند و سه سال دیگر هم پاره وقت درس می خوانند. در پست پیش نوشته بودم از 400 پزو حقوقشان شروع می شود و عبدالولی گفت که من با 14 سال سابقه کار دارم 400 پزو می گیرم. از کمتر از 300 پزو شروع می شود.

البته باید اشاره کنیم که خدمات عمومی در کوبا کاملا رایگان هست مثلا بیمارستانها که اصلا پولی دریافت نمی کنند و خدمات خوبی هم ارائه می دهند ولی  آن را با دریافتهای کلان از دیپلمات ها و توریست ها جبران می کنند.