بالاخره امتحانات ترم دوم هم به پایان رسید.
سه درس اختصاصی این ترم عبارت بودند از : ۱- روانشناسی آموزش ریاضی ۲ واحد
۲- نظریه های آموزش ریاضی ۳ واحد ۳- بنیادهای نظری حل مسئله ۳ واحد
اگرچه با عدم برنامه ریزی دانشکده و نبود اساتید متخصص در این زمینه ها چندان کار اصولی انجام نشد اما حداقل از طریق بحث های کلاسی و مطالعات فردی نتایج جالبی در هر سه زمینه کسب کردیم.
انشاالله به طور خلاصه نتایج آن را در وبلاگ خواهم نوشت.
اما کتاب چگونه مسئله را حل کنیم اثر جورج پولیا و ترجمه احمد آرام انتشارات کیهان برای درس بنیادها معرفی شده بود که توصیه ها و راهبردهای نویسنده برای حل مسئله راهگشا هست.
با توجه به علاقه شخصی من به حل مسئله و آموزش آن و همچنین توفیق نیافتنم در ۸سال گذشته برای رسیدن به هدف ، نکات جالبی را متوجه شدم که عبارتند از:
۱- گفتگو با دانش آموزان درباره قسمت های مختلف مسئله باید به صورت یک عادت ذهنی درآید تا در مواقع روبرو شدن با هر مسئله از هر نوع ، این سوالات را در ذهن مطرح کرده و به دنبال جواب باشند.( کاری که در کتب ریاضی راهنمایی طراحی شده ولی من از اجرای آن و اهداف آن غفلت کرده ام)
۲- واژه نامه کوچک راهیابی ( فصل ۳ کتاب) به عنوان یک فرهنگ کوچک ، راهنمایی عالی برای هر کس که می خواهد درباره آموزش حل مسئله کار کند، می باشد.