یادداشت های روزانه و نکات آموزشی ریاضی

در زیر نظر یکی از دانش آموزان سال اول دبیرستان را مطالعه فرمایید. فقط چون نظرشان خصوصی بود اسم را حذف کردم. ممنونم از ایشان که نکات خوبی را به من تذکر دادند.

در ادامه می توانید نظر سید امیر سرفرازی و پاسخ من را نیز بخوانید.

دوشنبه 23 اردیبهشت1392 ساعت: 19:9	توسط:....
سلام با توجه به نظر دوست خوبم امیر و جواب شما،من نظرم اینه که درسته که باید برای هر کاری دلیل بیاریم اما نمیشه این درس رو توی درس ریاضی و اون هم به صورت زور و اجبار و اینها به بچه ها فهموند...الان من مطمئنم اکثر دانش آموزانی که این اثباتا رو بلدند هم یاد نگرفتن حتی چطور با مشکلات زندگی روزمره برخورد کنن و به زور و اجبار و مطمئناً برای نمره این درسا را می خونن....حتی من گاهی دیدم که برای خوب جلوه دادن خودشون جلوی شما تقلب هم میکنن حتی شاگردایی که شما بهشون زیاد اعتماد داشتین،فکر کنم این قضیه (تقلب)رو شما تو همین امتحان شبیه ساز نیمسال دوم متوجه شدید وقتی برگه هارو صحیح میکردین که چند نفر حتی نقطه و ویرگولای برگشون مثل هم بود....الانم نظام آموزشی ما طوری شده که همه ی بچه ها به زور میان مدرسه...یه مورد دیگه هم اینکه شما بین بچه ها تبعیض قائل می شدید(متاسفم که اینو میگم اما مجبورم).اما همون نفری که دائم به فکر حل مسئله بود و شما همش اونو مثال میزدید و اون مثل پتکی بود تو سر من،همون نفر وقتی دید که شما از خرد کردن(روش تجزیه)تو امتحان سوال آوردین ولی درس ندادینش،خیلی ناراحت شد،میدونین چرا؟چون به فکر نمرست،نه یادگیری....به نظر من این روش تدریس ریاضی زیاد جالب نبود آقای تنهایی.روشی که توش وقتی یه نفر یک تمرین از بیست تمرینو ننویسه شما تهدید کنین که به والدینت زنگ میزنم و فلان...این که نشد روش..این روش بچه ها رو از ریاضی میترسونه...به هر حال اینم نظر من نیست و نظر خیلیاست اما اونا سکوت میکنن و برای نمره پیش میرن و پابند تقلب هم میشن اما تو امتحان ترم که فاصله ی صندلیا زیاده دستشون رو میشه....معذرت اگه خیلی طولانی بود...این حرفارو که نمیشد توی کلاس زد....با تشکر(البته اگه وقت گذاشتید و این نظرو تا آخر خوندید)

ادامه نوشته

+ نوشته شده در سه شنبه ۱۳۹۲/۰۲/۲۴ ساعت 5:28 توسط علیرضا تنهایی |

یک تجربه

۴ به توان ۳۱ را با ۳ به توان ۴۱ مقایسه کنید؟

این سوالی بود که در سال اول دبیرستان می خواستیم جواب دهیم و به خاطر مشابهت روی آن فکر هم نکرده بودم.

سر کلاس بحث های خوبی پیش آمد که به نتیجه نتواستیم برسیم در حالی که فهمیده بودیم ۳ به توان ۴۱ بزرگ تر است اما نمی توانستیم ثابت کنیم.

بالاخره به خیر گذشت و جناب حافظی نسب مشکلمان را حل کردند.

اگر کسی راه حلی داشت بنویسد تا در پست های بعدی در وبلاگ درج گردد.

نتیجه: هیچ سوالی را دست کم نگیرید!!

+ نوشته شده در جمعه ۱۳۹۱/۰۹/۱۷ ساعت 6:35 توسط علیرضا تنهایی |

نظریه گراف

یکی ازشاخه های زیبا و کاربردی ریاضیات؛ نظریه ی گراف است. که به رابطه ی بین گراف ها و ماتریسها معنایی تازه می بخشد.

نظریه ی گراف از سال 1376 میلادی با حل یک مسئله که تا آن زمان بدون حل مانده بود، توسط لئونارد اویلر مطرح شد.

سالها جای خالی این بخش از ریاضی در کتب دبیرستان احساس می شد تا اینکه هم اکنون این درس گنجانده شده است.

(البته در جاهای مختلف کتب ریاضی راهنمایی مسایل جالب و مشهور نظریه گراف مانند مسئله پستچی چینی و فروشنده ی دوره گرد و ... آمده است که دلیل آن بودن مرحوم دکتر فرزان در صدر نویسندگان کتب راهنمایی است. ایشان دکترای گراف از انگلستان داشته است.)

یک کتاب کمکی بسیار خوب در این زمینه که با سبکی بسیار جالب و روان به معلمین و دانش آموزان کمک می کند تا بهتر بتوانند مبحث نظریه گراف دوره پیش دانشگاهی را درک نمایند و خودم بسیار از آن استفاده کرده ام، را در زیر معرفی می کنم :

کتاب: نظریه گراف

تالیف: سوزانا اپ

ترجمه : حسین ابراهیم زاده قلزم

انتشارات مدرسه ( از سری کتابهای کوچک ریاضی- شماره 10 )

+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۳۸۷/۰۳/۳۰ ساعت 9:17 توسط علیرضا تنهایی |

روز اداره ی مدرسه توسط دانش آموزان

امروز در مدرسه ی عبدالعلی بیرجندی درس داشتم.از قبل برنامه ریزی شده بود که مدرسه توسط اعضای شورای دانش آموزی اداره شود.(مدیر ، معاونین ، ...) همچنین برای هر کلاس یک نفر از دانش آموزان خوب تعیین شده بود که به عنوان معلم ، کلاس را بچرخاند ( البته بهتر بود فرد به طور تصادفی انتخاب می شد.) و معلم در جایگاه این دانش آموز قرار گیرد.. تجربه ی جالبی بود. در کنار کاستی هایی که احساس می شد، محاسن زیادی نیز می توان برای این طرح برشمرد. مثلا دانش آموزان پی می برند که معلمی ساده هم نیست. و ...

تصمیم گرفتم بعضی رفتارها ی دانش آموزان را انجام دهم تا به این شکل شاید متنبه شوند. در ابتدای کلاس از معلم اجازه گرفتم و گفتم که درسم را یاد نگرفته ام و دلیلش را این بیان کردم که دیشب شکم مادربزرگم درد می کرده است. بچه ها خیلی خندیدند وعده ای هم متوجه طنز نهفته در آن شدند. خلاصه گاهی سعی می کردم کلاس را به هم بریزم و شلوغ کنم . برخی مواقع هم سعی می کردم با پرسش های بی ربط و با ربط معلم را به چالش بکشم . و در آخر سر هم نقش یک شاگرد منضبط را ایفا کردم. نمی دانم چه تجربه ای نصیب بچه ها شد ولی می دانم که یک روز به یاد ماندنی برایشان ثبت شد.

+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۸۶/۱۲/۲۲ ساعت 22:59 توسط علیرضا تنهایی |

حساب دیفرانسیل و انتگرال

حساب دیفرانسیل و انتگرال،ریاضیات مربوط به حرکت و تغییر است.هر جا حرکت یا رشدی هست،هر جا نیروهای متغیری در کار تولید شتاب اند، حساب دیفرانسیل و انتگرال درست همان ریاضیاتی است که به کار می آید.این امر در آغاز پیدایش این مبحث صادق بود و امروز نیز چنین است.

بقیه رو در ادامه ی مطلب بخونید.

ادامه نوشته

+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۸۶/۱۲/۱۵ ساعت 16:49 توسط علیرضا تنهایی |

اشتباهات رایج

در ادامه مطلب تصاویری از اشتباهات رایج در پایه ی اول دبیرستان و تحلیلی راجع به آن را ببینید.

پیرو پست قبلی(یک روز کاری خوب) تنها نگرانی معلم اشتباهات این چنینی دانش آموز در محاسبات عددی مورد نیاز می باشد و نگرانی دانش آموز از این که باز هم با یاد گرفتن درس جدید نخواهد توانست پاداش واقعی خود را دریافت کند.

ادامه نوشته

+ نوشته شده در شنبه ۱۳۸۶/۱۲/۰۴ ساعت 23:2 توسط علیرضا تنهایی |

یک روز کاری خوب

پنج شنبه ۲ اسفند در کلاس ۱۰۱ دبیرستان بنت الهدی صدر ریاضی(۱) داشتم.

کلاسی با سطح تحصیلی متوسط در یک مدرسه ی دولتی.جلسه ی قبل نسبت های مثلثاتی که مفهوم کاملا جدیدی برای دانش آموزان بود را تدریس کردم و قرار بود این جلسه تمرین هایش را حل کنیم. بچه ها بدون استثناء اعم از شاگرد نسبتا ضعیف تا قوی آمادگی خود را برای آمدن پای تخته اعلام کردند.

نکته جالب این که ۲ تا از آن ها به شدت مریض بودند با این حال مشتاق آمدن به پای تابلو بودند.و یکی از بچه ها ابراز داشت که این کلاس آن ها را شفا می دهد.خلاصه این که هر یک که می آمد بنده کیف می کردم.

ناگفته نماند که وقتی می خواستم این مبحث را شروع کنم خیلی از بچه ها مخصوصا شاگردان خوب با پیش زمینه هایی که از دوستان خود در کلاس های دیگر گرفته بودند اظهار می کردند سخت است و ... این تلقین منفی باعث می شد کمتر یاد بگیرند.

من بهتر دیدم برایشان یک صحبت کلی و تکراری در مورد نحوه ی درس خواندن و یادگیری ریاضی بکنم. به جرأت می توانم بگویم یکی از بهترین روزهای کاری من در طی این سال ها بود که اصلا احساس خستگی نکردم و انگار مزد کارم را فی الفور دریافت کردم.

به امید روزی که همه ی بچه های ما از درس خواندن لذت ببرند و رقابت آن ها برای کسب علم باشد نه ....

نظرات دانش آموزان را در ادامه مطلب بخوانید.

ادامه نوشته

+ نوشته شده در شنبه ۱۳۸۶/۱۲/۰۴ ساعت 20:53 توسط علیرضا تنهایی |

نظر ات

جمعه 26 بهمن1386 ساعت: 21:35	توسط:سعیده_ت
با عرض سلام و خسته نباشید خدمت شما دبیر محترم سر کار خانم علیزاده . امیدوارم حالتان خوب باشد و روز جمعه ی خوبی را سپری کرده باشید . این قطعه را تقدیم به دلسوز ترین و مهربانترین معلم دنیا می کنم : معبد خداوند فقط به روی دلی شاد و آواز خوان و رقصان باز است . دل گرفته را به این معبد راهی نیست ، پس ، از اندوه اجتناب کن. دل خود را از همه رنگ ها سرشار کن درخشان و رنگارنگ مثل یک طاووس و برای این { دلشادی و آواز و رقص } به دنبال دلیلی نباش . کسی که برای شادی دلیلی می جوید ، شاد نخواهد بود . {چون شاخ تر به رقص آ } و نغمه ساز کن نه برای دیگران ، نه به خاطر چیزی ، برقص ، فقط به خاطر رقص ؛ بخوان ، فقط برای آواز ؛ آن گاه سرتا پای زندگی ات ملکوتی می شود ، و فقط در این حالت است که همه چیز رنگ نیایش به خود می گیرد . این گونه زیستن ، آزاد بودن است. همیشه شاد باشید .